Ο αληθινός μας εαυτός

Ο αληθινός μας εαυτός

Όλοι μας έχουμε ένα κοινωνικό προσωπείο, αναγκαζόμαστε να υποδυόμαστε διάφορους ρόλους. Τη μια στιγμή υποδυόμαστε το φίλο και την άλλη τον ανταγωνιστή. Υποδυόμαστε το ρόλο του γονέα με τα παιδιά μας και του παιδιού με τους γονείς μας, υποδυόμαστε το σύντροφο, τον εργαζόμενο, τον προϊστάμενο ή τον υφιστάμενο. 

Αυτό το κοινωνικό προσωπείο για να διατηρηθεί επιζητά την επιδοκιμασία από τους άλλους τρέφοντας τα ναρκισσιστικά μας στοιχεία. Το αποτέλεσμα όμως είναι να αποδυναμώνεται συνεχώς το εγώ μας, γιατί ζούμε με το φόβο της απόρριψης. Έτσι προσπαθούμε να προσαρμοστούμε ακόμη περισσότερο σε αυτό που μας επιβάλλεται για να φερόμαστε με το "σωστό" τρόπο: να μισούμε τον αλλόθρησκο, να μισούμε τους άλλους λαούς, να αγαπάμε το "ηθικό", να είμαστε "καθώς πρέπει"...και γεμίζουμε ενοχές. 

Ωστόσο, εκείνο που βρίσκεται κάτω από το προσωπείο και το ονομάζουμε ψυχή ή αληθινό εαυτό είναι αδιατάρακτο. Είναι το πεδίο της διαίσθησης, της ισορροπίας, της αρμονίας, της ευδαιμονίας και της χαράς. Είναι η μήτρα της πνευματικότητάς μας.

Όταν επιθυμεί κάποιος να γνωρίσει αυτό το πεδίο πρέπει να δράσει, να αποτινάξει όλα τα ξένα στοιχεία από μέσα του. Όπως κάνει κάποιος όταν επιθυμεί να γνωρίσει τον κόσμο, θα αφήσει τους δικούς του, την ασφάλειά του και το χωριό του και θα ταξιδέψει. 

Μέσα στο ατέρμονο θεατρικό έργο της ζωής ας μάθουμε επιτέλους να ερμηνεύουμε όλο και καλύτερα τον πραγματικό μας εαυτό!  

Χ.Ζ.

 .