Οι εχθροί μας

Οι εχθροί μας

"Οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει τρεις στρατηγικές για να αντιμετωπίσουν τους εχθρούς τους: τους πολεμούν, τους αποφεύγουν ή προσπαθούν να τους αγαπήσουν. Καμιά από αυτές τις μεθόδους δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχής και έτσι ο κόσμος εξακολουθεί να είναι γεμάτος εχθρούς...

Όταν οι άνθρωποι πίστευαν στα μάγια και στα ξόρκια μπορούσαν πολύ εύκολα να βρουν κάποιον ένοχο για όλες τις συμφορές τους. Το 1829, ένα αγρότης, ο Πουαριέ συμβουλεύτηκε έναν μάντη για να μάθει γιατί η σύζυγός του ήταν άρρωστη. Εκείνος λοιπόν είπε πως αν προσευχόταν μπροστά σε μια κανάτα με νερό, ο εχθρός της θα αποκαλυπτόταν. Του Πουαριέ τού φάνηκε ότι είδε το πρόσωπο του γαμπρού του στο νερό και τον σκότωσε χωρίς δεύτερη σκέψη...

Σήμερα, η μοχθηρία των γειτόνων, η μνησικακία που γεννούν οι οικογενειακές διαφορές και ο φθόνος των συναδέλφων δεν μπορούν να εξαλειφθούν με τη μαγεία. Η κακοτυχία είναι τώρα το αποτέλεσμα κοινωνικών ή οικονομικών δυνάμεων τις οποίες ο άνθρωπος δυσκολεύεται να συλλάβει και απέναντι στις οποίες νιώθει πελαγωμένος..." (Η κρυφή γοητεία της ανθρωπότητας, Theodore Zeldin)

Ο πόλεμος είναι ένας άλλος τρόπος ξεκαθαρίσματος των διαφορών, με τόσους πολέμους όμως που έγιναν μέχρι τώρα θα περίμενε κανείς πως θα είχε καθαρίσει το σύμπαν από τους εχθρούς. Όμως ο άνθρωπος ανακαλύπτει συνεχώς καινούριους ή συνεχίζει να μάχεται αδιάκοπα τους ήδη υπάρχοντες. Ο αρχιεχθρός του ανθρώπου είναι ο διάβολος που το μίσος του ακολουθεί τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τις πράξεις του.  Ακόμη κι αν κάποιος δε θέλει να έχει εχθρούς θα του φτιάξουν οι άλλοι. Ο Χίτλερ έγραφε ότι "η τέχνη όλων των πραγματικά μεγάλων εθνικών αρχηγών συνίσταται μεταξύ των άλλων και στο να μη διασπούν την προσοχή του λαού αλλά να την επικεντρώνουν σε ένα και μοναδικό εχθρό".